हरणाची शिकार आणि तो जीवघेणा थरार

साताऱ्याला शाहू महाराजांचा तो दिमाखदार राज्याभिषेक पार पडला खरा, पण हे सुख स्वराज्याच्या नशिबात फार काळ टिकले नाही! जानेवारी सतराशे आठ मध्ये हा सोहळा झाला आणि त्याच वर्षीच्या जून महिन्यात स्वराज्याचे सर्वात बलाढ्य सेनापती धनाजीराव जाधव यांचे अचानक निधन झाले. त्यांच्या मृत्यूनंतर शाहू महाराजांनी त्यांचा मुलगा चंद्रसेन जाधव याला सेनापती पदावर बसवले. पण चंद्रसेन हा अत्यंत गर्विष्ठ आणि तापट स्वभावाचा होता. बाळाजी विश्वनाथ यांच्या अफाट बुद्धिमत्तेचा आणि महाराजांच्या त्यांच्यावरील विश्वासाचा चंद्रसेनाला भयंकर राग यायचा. तो सतत बाळाजींना संपवण्याची संधीच शोधत होता. आणि अखेर सतराशे अकरा सालात त्याला ही संधी एका अत्यंत क्षुल्लक कारणावरून मिळाली! बाळाजींच्या फौजेतील पिराजी नावाचा एक सैनिक एका हरणाची शिकार करत होता. ते घाबरलेले हरीण आपला जीव वाचवण्यासाठी धावत जाऊन थेट चंद्रसेनाच्या गोटातील व्यासराव नावाच्या एका ब्राह्मणाच्या तंबूत घुसले. व्यासरावाने त्या हरणाला वाचवण्याचा आटोकाट प्रयत्न केला. पण पिराजीच्या हातातील तो भयंकर भाला चुकून व्यासरावाला लागला आणि तो रक्ताच्या थारोळ्यात खाली कोसळला! या एका छोट्याशा घटनेवरून चंद्रसेनाच्या रागाचा भयंकर ज्वालामुखी उसळला. त्याने आपला इगो दुखावल्यामुळे बाळाजींकडे त्या सैनिकाची थेट मागणी केली. पण ऐकणाऱ्यांनो, इथेच बाळाजींनी आपला खरा लीडरशिप ॲटिट्यूड दाखवला! त्यांनी आपल्या प्रामाणिक सैनिकाला शत्रूच्या हवाली करण्यास स्पष्ट आणि कडक शब्दांत नकार दिला. चंद्रसेनाने आपली हजारोची फौज बाळाजींना मारण्यासाठी त्यांच्या मागे सोडली. बाळाजी आपली पत्नी राधाबाई आणि अकरा वर्षांचा तरुण बाजीराव यांना घेऊन आपला जीव वाचवण्यासाठी वाऱ्याच्या वेगाने घोड्यावरून पळत होते. पाठीवर साक्षात मृत्यू तलवारी उपसून धावत होता! आधी सासवड आणि मग पुरंदर किल्ल्यावर त्यांनी सचिव नारो शंकर यांच्याकडे आश्रय घेतला. पण चंद्रसेनाने सचिवालाही तिथे हल्ला करण्याची भयंकर धमकी दिली. शेवटी तिथूनही पळ काढताना नीरा नदीच्या खोऱ्यातील परिंचे नावाच्या गावात ते पोहोचले. अशा त्या काळोख्या आणि जीवघेण्या टेन्शनच्या वेळी, पिलाजी जाधवराव नावाचा एक तरुण योद्धा स्वतःच्या जीवाची पर्वा न करता त्यांच्या मदतीला साक्षात देवासारखा धावून आला! त्याने या कुटुंबाला अत्यंत सुरक्षितपणे वाचवले. मित्रांनो, या भयंकर संघर्षात लहान बाजीरावाने राजकारणाचे आणि खऱ्या निष्ठेचे सर्वात मोठे धडे गिरवले. हा प्रसंग आपल्याला शिकवतो की, खरा लीडर तोच असतो जो संकटाच्या वेळी आपल्या माणसांच्या पाठीशी खंबीरपणे उभा राहतो. आणि आयुष्यात पिलाजीसारखी अशी काही माणसे नक्की जोडा, जी तुमच्या सर्वात वाईट काळात स्वतःच्या प्राणांची बाजी लावून तुमच्या पाठीशी उभी राहतील... Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices