"मित्रांनो, आजच्या डिजिटल जगात जर एखाद्या मोठ्या बँकेने किंवा सरकारी संस्थेने आपल्यावर विनाकारण कोणताही कर लादला किंवा आपल्याला त्रास दिला, तर आपण काय करतो? आपण घाबरून जातो किंवा तक्रार करायला घाबरतो कारण आपल्याला आपल्या कायदेशीर हक्कांची अजिबात माहिती नसते. पण शंभर वर्षांपूर्वी, जेव्हा संपूर्ण देशावर इंग्रजांचे अत्यंत क्रूर आणि दडपशाहीचे राज्य होते, तेव्हा आपल्या गरीब शेतकऱ्यांना त्यांच्या कायदेशीर हक्कांची जाणीव करून देत इंग्रज सरकारविरुद्ध लढायला कोणी शिकवले असेल? तर आपल्या लोकमान्य टिळकांनी! अठराशे शहाण्णव सालची ही गोष्ट आहे. पुण्यात आणि संपूर्ण महाराष्ट्रात एका भयंकर दुष्काळाने थैमान घातले होते. पावसाअभावी शेतकऱ्यांची पिके पूर्णपणे जळून खाक झाली होती. शेतात धान्याचा एक दाणाही शिल्लक नव्हता. गरीब शेतकरी भुकेने आणि गरिबीने मरत होते. अशाही कठीण परिस्थितीत इंग्रज सरकार अत्यंत निर्दयीपणे शेतकऱ्यांकडून सक्तीने शेतसारा, म्हणजेच टॅक्स वसूल करत होते. शेतकरी भीतीने थरथर कापत आपले राहते घर आणि गुरेढोरे विकून टॅक्स भरत होते. जेव्हा ही गोष्ट टिळकांना समजली, तेव्हा त्यांच्या काळजाचा ठोका चुकला! त्यांनी चटकन इंग्रजांच्या कायद्याचे पुस्तक म्हणजेच दुष्काळ संहिता उघडली. त्यात स्पष्ट लिहिले होते की जर दुष्काळ असेल तर शेतकऱ्यांना टॅक्स न भरण्याची कायदेशीर सवलत आहे! टिळकांनी काय केले माहितीय? त्यांनी केसरी वर्तमानपत्रातून आणि स्वतः छापील पत्रके काढून संपूर्ण महाराष्ट्रात वाटली! त्यांनी आपल्या कार्यकर्त्यांना गावोगावी पाठवून शेतकऱ्यांना ओरडून सांगितले, 'अरे माझ्या पोरांनो, इंग्रजांचाच कायदा सांगतो की दुष्काळात टॅक्स भरायची गरज नाही! मग तुम्ही भीतीने तुमचे घर का विकताय? इंग्रज अधिकाऱ्यांना सांगा की आमच्याकडे खायला अन्न नाही, तर आम्ही टॅक्स कुठून देणार? जर ते तुमच्यावर जुलूम करत असतील, तर धीटपणे नकार द्या!' टिळकांच्या या एका मोहिमेमुळे हजारो शेतकऱ्यांमध्ये एक अभूतपूर्व ताकद आली आणि त्यांनी इंग्रजांना टॅक्स देण्यास स्पष्ट नकार दिला! इंग्रजांना शेवटी माघार घ्यावी लागली. गरिबांना त्यांच्या कायदेशीर हक्कांची शस्त्रे हातात देऊन लढायला शिकवणारा हा नेता खऱ्या अर्थाने देशाचा उद्धारकर्ता होता... "
[00:00:00] मित्रनो, आच्चा डिजिटल जगाद, जर एका द्या मोठ्या बैंके ने, किवा सरकारी संस्थे ने, आपले आवर विनाकरण कोणता ही कर लादला, किवा आपले आला त्रास दिला, तर आपन काय करतो? आपन घाबरूंजातो? किवा तकरार करेला घाबरतो? कारण आपले आ
[00:00:27] आपन घाबर्याना, त्यांचा कायदे शिर हककांची जानिव करूंदेत, इंगरत सरकार विरुद्ध लड़ायला कोणी शिकवले असेल? तर आपले आ लोगमान्य टिलकान नी. आटराशे 169 सालची ही गोष्टे, पुन्यात आणि संपूर्ण महाराष्ट्रात एका भयंकर दुषकालान थाइमान घातले होते. पाउसा अभावी शेतकरेंची पिके पूरुन पणे जरुन खाग जली होती. शेता धान्याचा एक दाना ही शिल्लक न होता. गरीब शेतकरी भुकेने आणि गरीबीने मरत होते.
[00:00:56] आशा ही कठिन परिस्थिते इंगरत सरकार अत्यांत निर्दै पणे शेतकरें करून सकतीने शेत सारा मंजेच टाक्स वसुल करत होते. शेतकरी भीतीने थर्थर कापत आपले रहते घर आणि गुरे ढोरे विकून टाक्स भरत होते. जेवा ही गोष्ट टिर्कान न समझली, तेवा तैंचा कारजाचा ठोकात सुकला. त्यानि चटकन इंगरजांचा काईदयाचे पुस्तक मंजेच दुषकार समहीता उघडली.
[00:01:24] त्याच स्पष्ट लिले होते कि जर दुषकार असेल तर शेतकर्याना टैक्स न भरनेची काईदे शिर सवुलता है. तिर्काननी काई केले महीती है? त्यानि केसरी वर्तमान पत्रातून आणि स्वताहा छापिल पत्र के काडून संपूर्ण महाराष्टात वाटली.
[00:01:54] तुमी भीतीने तुमचे घर का विकता है? इंग्रज अधिकारनना सांगा कि आमचा कडे खायला अन्न नहीं, तर आमी टैक्स कुठून देनार. जर ते तुमचा वर जुरूम करत अस्तील, तर धीट पने नकार दिया. तिलकांचा या एका मोही में मुडे, हजारो शेतकरान मगे एक अभूत पुर्वत ताक दली. आणि त्याननी इंग्रज अन्ना टैक्स देने आस स्पष्टन नकार दिला. इंग्रज अन्ना शेवटी माघार घ्यावी लगली.
[00:02:20] गरीबानना तेनचा काईदेशिर हक्कांची शस्त्रा हाता देऊन लड़ाईला शिकाउना रहान नेता, खर्या आर्थाने देशाचा उद्धार करता होता.
