"नको रे बाबा! मी त्यांच्या नादी लागत नाही!"
Lokmanya Tilak KisseAugust 30, 202600:02:53

"नको रे बाबा! मी त्यांच्या नादी लागत नाही!"

"कधी तुमच्यासोबत असं घडलंय का, की तुम्ही एखाद्या अत्यंत श्रीमंत, हुशार किंवा ताकदवान माणसाला भेटायला जाताना भीतीने थरथर कापता? कधीकधी काही लोकांचा 'ओरा' म्हणजेच त्यांची एनर्जी आणि त्यांचा रुबाब इतका भयंकर असतो की, शत्रू सुद्धा त्यांच्या समोर जाण्याची हिंमत करत नाही! लोकमान्य टिळकांचा असाच एक 'डेंजर स्वॅग' आणि रुबाब इंग्रज अधिकाऱ्यांमध्ये कसा होता, याची ही एक अत्यंत मजेशीर आणि ऐतिहासिक गोष्ट आहे. ही गोष्ट आहे एकोणीसशे बारा सालची. कोल्हापूर शहरामध्ये एक ब्रिटिश पोलिटिकल एजंट म्हणजेच इंग्रज सरकारचा एक मोठा अधिकारी ठाण मांडून बसला होता. हा अधिकारी भारतीयांना अत्यंत तुच्छ समजत असे आणि नेहमी डामडौलात मिरवायचा. एकदा टिळकांचे एक जवळचे मित्र आणि वकील त्या ब्रिटिश अधिकाऱ्याला एका शासकीय कामासाठी भेटायला गेले होते. कामाच्या गप्पा चालू असताना, त्या वकिलाने सहज त्या गोऱ्या साहेबाशी लोकमान्य टिळकांबद्दल चर्चा सुरू केली. वकील साहेब म्हणाले, 'साहेबांविषयी पुण्यात आणि संपूर्ण महाराष्ट्रात खूप उलटसुलट चर्चा चालू असतात. लोक त्यांना बंडखोर आणि क्रांतिकारी समजतात. पण प्रत्यक्षात ते खूप साधे आणि कोणालाही सहज भेटणारे नेते आहेत. मग तुम्ही स्वतः एकदा त्यांची भेट घेऊन त्यांच्याशी प्रत्यक्ष का बोलत नाही? तुमचे सगळे गैरसमज दूर होतील!' हे ऐकल्यावर त्या माजोरड्या ब्रिटिश अधिकाऱ्याचा चेहरा भीतीने एकदम पांढराफटफटक पडला! त्याने ताडकन आपले दोन्ही हात वर केले आणि अत्यंत घाबरलेल्या आवाजात म्हणाला, 'नको रे बाबा! मला त्या बाळ गंगाधर टिळकांना भेटण्याची अजिबात इच्छा नाही! मी त्यांना कधीच भेटणार नाही!' वकिलाने आश्चर्याने विचारले, 'पण साहेब, तुम्ही एवढे मोठे अधिकारी असून त्यांना भेटायला का घाबरता?' त्यावर त्या ब्रिटिश अधिकाऱ्याने जे प्रामाणिक उत्तर दिले, ते ऐकून तुम्हाला टिळकांच्या ताकदीचा अंदाज येईल. तो इंग्रज अधिकारी म्हणाला, 'अरे बाबा, तो माणूस साधासुधा नाहीये! जगात जो कोणी माणूस एकदा टिळकांना भेटतो आणि त्यांच्याशी बोलतो, तो नंतर कितीही मोठा इंग्रज अधिकारी असला तरी तो टिळकांच्याच बाजूने बोलायला लागतो! त्यांच्या बोलण्यात आणि नजरेत अशी काही भयंकर मोहिनी आणि जादू आहे की समोरचा माणूस आपला शत्रू आहे हेच विसरून जातो! मी एक सरकारी नोकर आहे, आणि मला माझी नोकरी गमावायची नाहीये, म्हणून मी त्यांच्यापासून लांब राहिलेलेच बरे!' मित्रांनो, विचार करा! ज्या लोकमान्यांच्या नावाचा नुसता उच्चार ऐकून जगातल्या सर्वात मोठ्या ब्रिटिश साम्राज्याचा अधिकारी सुद्धा थरथर कापायचा आणि त्यांच्या नादी लागण्याचे टाळायचा, तो माणूस किती ग्रेट असेल! हा त्यांचा खरा स्वाभिमान आणि ताकद होती, जिने इंग्रजांना न भेटताही नमवले होते... "
"कधी तुमच्यासोबत असं घडलंय का, की तुम्ही एखाद्या अत्यंत श्रीमंत, हुशार किंवा ताकदवान माणसाला भेटायला जाताना भीतीने थरथर कापता? कधीकधी काही लोकांचा 'ओरा' म्हणजेच त्यांची एनर्जी आणि त्यांचा रुबाब इतका भयंकर असतो की, शत्रू सुद्धा त्यांच्या समोर जाण्याची हिंमत करत नाही! लोकमान्य टिळकांचा असाच एक 'डेंजर स्वॅग' आणि रुबाब इंग्रज अधिकाऱ्यांमध्ये कसा होता, याची ही एक अत्यंत मजेशीर आणि ऐतिहासिक गोष्ट आहे. ही गोष्ट आहे एकोणीसशे बारा सालची. कोल्हापूर शहरामध्ये एक ब्रिटिश पोलिटिकल एजंट म्हणजेच इंग्रज सरकारचा एक मोठा अधिकारी ठाण मांडून बसला होता. हा अधिकारी भारतीयांना अत्यंत तुच्छ समजत असे आणि नेहमी डामडौलात मिरवायचा. एकदा टिळकांचे एक जवळचे मित्र आणि वकील त्या ब्रिटिश अधिकाऱ्याला एका शासकीय कामासाठी भेटायला गेले होते. कामाच्या गप्पा चालू असताना, त्या वकिलाने सहज त्या गोऱ्या साहेबाशी लोकमान्य टिळकांबद्दल चर्चा सुरू केली. वकील साहेब म्हणाले, 'साहेबांविषयी पुण्यात आणि संपूर्ण महाराष्ट्रात खूप उलटसुलट चर्चा चालू असतात. लोक त्यांना बंडखोर आणि क्रांतिकारी समजतात. पण प्रत्यक्षात ते खूप साधे आणि कोणालाही सहज भेटणारे नेते आहेत. मग तुम्ही स्वतः एकदा त्यांची भेट घेऊन त्यांच्याशी प्रत्यक्ष का बोलत नाही? तुमचे सगळे गैरसमज दूर होतील!' हे ऐकल्यावर त्या माजोरड्या ब्रिटिश अधिकाऱ्याचा चेहरा भीतीने एकदम पांढराफटफटक पडला! त्याने ताडकन आपले दोन्ही हात वर केले आणि अत्यंत घाबरलेल्या आवाजात म्हणाला, 'नको रे बाबा! मला त्या बाळ गंगाधर टिळकांना भेटण्याची अजिबात इच्छा नाही! मी त्यांना कधीच भेटणार नाही!' वकिलाने आश्चर्याने विचारले, 'पण साहेब, तुम्ही एवढे मोठे अधिकारी असून त्यांना भेटायला का घाबरता?' त्यावर त्या ब्रिटिश अधिकाऱ्याने जे प्रामाणिक उत्तर दिले, ते ऐकून तुम्हाला टिळकांच्या ताकदीचा अंदाज येईल. तो इंग्रज अधिकारी म्हणाला, 'अरे बाबा, तो माणूस साधासुधा नाहीये! जगात जो कोणी माणूस एकदा टिळकांना भेटतो आणि त्यांच्याशी बोलतो, तो नंतर कितीही मोठा इंग्रज अधिकारी असला तरी तो टिळकांच्याच बाजूने बोलायला लागतो! त्यांच्या बोलण्यात आणि नजरेत अशी काही भयंकर मोहिनी आणि जादू आहे की समोरचा माणूस आपला शत्रू आहे हेच विसरून जातो! मी एक सरकारी नोकर आहे, आणि मला माझी नोकरी गमावायची नाहीये, म्हणून मी त्यांच्यापासून लांब राहिलेलेच बरे!' मित्रांनो, विचार करा! ज्या लोकमान्यांच्या नावाचा नुसता उच्चार ऐकून जगातल्या सर्वात मोठ्या ब्रिटिश साम्राज्याचा अधिकारी सुद्धा थरथर कापायचा आणि त्यांच्या नादी लागण्याचे टाळायचा, तो माणूस किती ग्रेट असेल! हा त्यांचा खरा स्वाभिमान आणि ताकद होती, जिने इंग्रजांना न भेटताही नमवले होते... "

[00:00:00] कदी तुमच्या सोबत असा घडलाएका, कि तुमी एका द्यांत श्रीमंत, हुशार, कि वा ताकदवान मांचाला भेटायला जाताना भीतीन थर्थर कापता? कदी-कदी काही लोकांचा ओरा, मन्जेस तेंची एनरजी, आणि तेंचा रुबाब इतका भयंकरस्तो, कि शत्रू सुधा तेंचा समोर्जानेची हिम्मत करतने लोकमानने टिरकांचा आसाच एक डेंजर स्वाग आणि रुबाब इंग्रज अधिकारन मदे कसा होता, याची ही एक अत्यांत मजेशीर आणि आईतियासिक गोष्टा है

[00:00:28] ही गोष्टा है एकोणिशे 12 साल ची कोनापुर्शारा मोदे एक ब्रिटिश पोलिटिकल एजंट मंजेच इंग्रज सरकारचा एक मोठा अधिकारी ठान मांडून बसला होता हा अधिकारी भारतियानना अत्यांत तुच्छ समझत असे आणि नेमी डामडवलाक मिरवायचा एक दा टिरकांचे एक जवल्चे मित्र आणि वकील त्या ब्रिटिश अधिकारेला एका शासकीय कामा सथी भेटायला गेले होते

[00:00:52] कामाचे गपच आलू अस्ताना त्या वकीलान सहस त्या गोर्या साहिबाशी लोकमानने टिरकान बद्दल चर्चा सुरू खेली वकील साहि मनाले साहिबान विशय पुनेयात आणि संपूर्णा महाराष्ट्रात खूप उलट-सुलट चर्चा चालू अस्तात लोक त्यानना बंडखोर आणि क्रांतिकारी समस्तात पन प्रत्यक्षा त्या खूप साधे आणि कोनाला ही सहस भेटनारे नेते आहेत मग तुमी स्वता एक दा तैंची भेट गयोन तैंची प्रत्यक्षा का बोलत ने तुमचे सगले गईड समस दूर होतील

[00:01:22] हे आईकले वर त्या माजोर डे ब्रिटिश अधिकारेचा चेहरा भीतीन एकदम पांडरा फटफटक पडला त्याना ताडकान आपले दोनी हात वर केले आणि अत्यांत घाबर लेले आवाजात मनाला नकोरे बाबा मला त्या बाल गंगाधर टेलकाना भेटनेची अजिबात इच्छाने मी त्याना कधीस भेटनार ने वकिलाना अश्चर्यान विचारले पन साहेब तुमी यवडे मोठे अधिकारी असुन त्यानना भेटना भेटना का घाबरता

[00:01:49] त्यावर त्या ब्रिटिश अधिकारेन जे प्रामानी कुत्तर दिले त्या आइकुन तुमाला तेलकान चा ताकदीचा अंदाज येल तो इंग्रज अधिकारी मनाला अरे बाबा, तो मानुस साधा सुधा नहीं है जगा जो कोनी मानुस एक दा टेलकान ना भेटनो आणि तैंचा शी बोलतो तो नंतर किती ही मोठा इंग्रज अधिकारी असला तरी तो टेलकान चाज वाजुन बोलायला लागतो तैंचा बोलने आतानी नजरेत अशी कही भयंकर मोहिनी आणि जादू है

[00:02:18] कि समोर्चा मानुस आपला शत्रू है हेच विसुरून जातो मी एक सरकारी नोकरे आणि मला माजी नोकरी गमावाईची नहीं है मनुन मी तैंचा पसुन लाम राहिलेलेच बरे मित्रान्नो विचार करा जा लोकमान्नेंचा नावाचा नुस्ता उच्चा रैकोन जगातले सर्वात मोठया ब्रिटिश सामराज्याचा अधिकारी सुधात थर्थर कापाईचा आणि तैंचा नाधी लागनेचा टालाईचा तो मानुस किती ग्रेट असेल

[00:02:45] हा तैंचा खरा स्वाभिमान आणि ताकद होती जिना इंग्रजान्ना न भेट्टा ही नमावले होते