[00:00:00] मित्रानो, विचार करा, कि तुमी आपले जिवलग मित्रान सोबत एका लाम चा प्रवासाला निखाला आहत। रस्त्यात भूक लागले वर तुमी एका होटेल वर गाडी धंबो उता। तीथे गेले वर काही जन आरामात अंगुल करायचे प्लान करतात। काही जन मेन्युकार्ड बगून पंच पक्वान नांची ओर्डर देतात। तर काही जन तासन तास मोबाईल स्क्रोल करत टाइम पास करतात। अशा वेली जर गाडी चा लीडर लशकरी शिस्ती चासेल तरतो नक्की चोरडेल, भरोबर न?
[00:00:28] लोकमानने टिरकांचा असाचे कडक अनि शिस्तप्रिया आउतार तैंचा सहकार्या ना एका प्रवासा दर्मयान पहेला मिलाला होता। ही गोश्टा है जेमान लोकमानने टिरक अनि तैंचे सहकारी रेलवे ने अमरुद सर कॉंग्रेस चा आईतिहासिक अधिवेशना साथी निखाले होते। तैंचा प्रवासा साथी एक विशेश ट्रेन बुक करने ताली होती। प्रवास खुप लामचा होता, आणि गाडी अने एक लाहान मोठया स्टेशन वर थामबत पुढेजात होती।
[00:00:56] उन्हालाईचे दिवस असल्याने प्रवासांचे हाल होतोते। गाडी धावत-धावत शेवती गंगापूर नावाचा एका मोठया स्टेशन वर पोहुचली। तिथे गाडी जेवन आनी अंगोली सठी काही काल थामनार होती। स्टेशन वर गाडी थामताज, गाडी तिल सर्व मोठे वकील, श्रीमंत व्यापाडी आनी नेते हाउसे ने खाली उतरले। कोणी अंगोली सठी पानेचा ननाकडे पडू लागले, तर कोणी आरामा जेवनाची ताटम आगाउन सवी ने खाद बसले।
[00:01:24] त्यानना वाटले कि गाडी तर आपली चाहे, तीक उठे पडू नियाणार नही। पन लोकमानने टरकांचे लक्ष वेडे कडे होते। त्यानना देशाचा कामात एक सेकंदाचा ही उशिर झालेला अजी बात सहन होत नसे। जेवा तैननी पाहिले कि तैंचे सहकाडी अगदी आरामात वेडवाया घलवताहेत, तेवा त्या सीहाचा पारा चडला। केलकाननी गाडी चा दारात उबे रहून स्टेशन दुमदुमुन सोडनारा एक कडक आणी लशकरी हुकुम सोडला।
[00:01:53] ते अत्यांत गंभीर आवाजात गरजले, कोनी ही अंगोली चा आणी भारी जेवनाचा नादाला लागून वेडवाया घलू नका। आपलेला देशाचा अत्यांत महत्वाचा कामा सथी पोचाईचे आहे। मला फक्त आरध्यात आसाचा आत प्रत्येक जर्ण आपले जागेवर बसलेला पाहीजे। जो वेडेवर येनार नाही, तैची गाडी सुटेल।
[00:02:16] मित्रानों, तो आवाज आइकोन तीथले वकिलांची आणी बड़या नेत्यांची अशीक ही पड़ापड जहली की विचारू नका। राव बहादूर चिंतामन राव वैद्य, यांचा सर्खे आतिशै प्रतिष्ठित आणी मोठे नेते सुधा हातातले जेवनाचे डबे आणी कपडे घ्योन भीतीने धावत पड़त गाडी तियोन बसले।
[00:02:35] लोकमान्यांची हीच ती कडक वेडेची शिस्त होती, जीचा जोरावर त्यानी स्वताहचा संपूर्ण आयुशाद कधी ही कोन त्याही कामात उशीर केला नहीं। वेडेला महत्व देनारा मानुसच जगाचा लेडर वनुशकतो। हाज धड़ा त्यानी आपल्या कुरुती तुन घालून दिला।