[00:00:00] मित्रान्नो, आच्या काहत अपन बक्तो, कि राजकारनातला साधा नगर सेवक, किवा आमदार्सुधा, सत्ते साठी आणि खुर्ची साठी, काही ही करयला तयार अस्तो एकदा का सत्ता मिलाली, कि तेनना करोडो रुपे, लाल दिवयाची गाडी, आणि प्रचंड मोठा अहंकार पाहिज्यास्तो पन जो मानूस या देशाचा स्वातंत्रय साठी, अक्षर्शाह स्वताहाचा घराची, आणि आयुष्याची होडी करत होता
[00:00:25] त्या लोकमान्य टिड़कांचा मनाद भविश्या बद्दल काई विचार होते, है आइकून तुम्ही खरो-खरस त्यांचा पायावर नतमस्तक वाल एकदा एका आतिशाई जवलचा मित्रान आणि पत्रकारान टिड़कांचा एक अत्यंत रंजक प्रश्न विचारला तो मनाला, अहो लोकमान्य तुम्ही रातरन दिवस या देशा साथी इतके भयंकर कष्ट करता हाथ, मंडालेचा तुरूंगा चडता हाथ
[00:00:50] उध्या जेवा खरस ब्रेटिशानना या देशा तुन हाकलून दिलजाईल, आने आपल्याला संपूर्ण स्वराज्य मिलेल तेवा तुम्ही स्वताहा साथी कोंटमोठ पद ग्याल? तुम्ही या स्वतंतर भारताचे पहिले पंतप्रधान होनार की राष्ट्रपती?
[00:01:05] हा प्रश्णा एकुन लोकमानने टिलग खळखरून हसले, तैंचा चेहर्यावर सत्तेचा साधा मोह सुध्धान होता, तैंनी अत्यनत प्रामानिक पणे आणी शानता आवाजात उत्तर दिला, ते मनाले, अरे मित्रा, राजकारन करन किवा सत्तेचा खुर्चिवर बसन, हा
[00:01:24] माजा मूल पिंडच नाई है, माजा देशावर अन्याय होत होता, माजा देश अंधारत होता, महरुन माला नाईलाजान या राजकारनाचा चिखलात उत्रावे लागले, जा दिवशी या देशाला स्वातंत्र मिलेल, आणि आपला स्वराज्यस थापन होईल, तैंदिव�
[00:01:54] खडू घेन, आणि कॉलेजचा मुलाना गणिताचे अउघड नियम शिक्वेन, किवा माजा लाइब्ररीत शांतपने बसून, वेदान वर आणि खगोल शास्त्रा वर नवीन पुस्तकली हिन, मित्राननो काय महान विचार आहे थे, याला मंटात, खरा आणि निशकाम कर्म
[00:02:12] जा मार्चान देशा साथी सर्वस्व पनाला लावले, पन स्वताह साथी साध्याय का खुर्ची ची ही अपेक्षा ठेवली नाई, तोच मानूस खर्या आर्थान या देशाचा अनभिशिक्त समराट आणि लोकमान्ये होव शक्तों, अशी निश्वार्थी मानस जगात प� जा मार्चान देवली नाउन देवली नाईवली शेवली नाईवली नाईवली नाईब।