Marathas March on Delhi! Bajirao's Historic Strike on the Mughals | दिल्लीची धडक
Chhatrapati Shivaji MaharajMarch 20, 202600:02:51

Marathas March on Delhi! Bajirao's Historic Strike on the Mughals | दिल्लीची धडक

खऱ्या योद्ध्याला केवळ तलवारीची भाषा येत नसते, तर तो राजकारणाच्या बुद्धीबळावरही शत्रूला मात देतो! इसवी सन सतराशे सतरा साल उजाडले. खंडेराव दाभाडे आणि मराठ्यांच्या गनिमी काव्याने दख्खनचा मुघल सुभेदार सय्यद हुसेन अली याला पार जेरीस आणले होते. त्याला कळून चुकले होते की या सह्याद्रीच्या वाघांना युद्धाच्या मैदानात हरवणे आता अशक्य आहे. त्याच वेळी उत्तरेत, दिल्लीच्या तख्तावर एक भयंकर आणि जीवघेणे राजकारण शिजत होते. मुघल बादशहा फर्रुखसियर हा सय्यद बंधूंना मारण्याचे कट रचत होता. स्वतःचा जीव वाचवण्यासाठी आणि बादशहाला धडा शिकवण्यासाठी हुसेन अलीने अखेर मराठ्यांकडे मदतीची याचना केली! हीच ती ऐतिहासिक वेळ होती जेव्हा पेशवे बाळाजी विश्वनाथ यांनी आपला सर्वांत मोठा आणि सुपर-कूल मुत्सद्दी डाव टाकला. त्यांनी हुसेन अलीसमोर स्वराज्याच्या मान्यतेच्या, दख्खनच्या सहा सुभ्यांच्या चौथाई आणि सरदेशमुखीच्या अटी अत्यंत आक्रमकपणे ठेवल्या. आणि सर्वात महत्त्वाची अट होती, ती म्हणजे गेल्या तीस वर्षांपासून मुघलांच्या कैदेत असलेल्या शाहू महाराजांच्या मातोश्री येसूबाई आणि त्यांच्या परिवाराची तात्काळ सुटका! मरता क्या न करता? हुसेन अलीने या सर्व अटी मान्य केल्या आणि मराठ्यांच्या फौजेला आपल्यासोबत दिल्लीला येण्याची विनंती केली. ऐकणाऱ्यांनो, हा तो ऐतिहासिक क्षण होता! नोव्हेंबर सतराशे अठरा मध्ये, पंधरा हजार मराठ्यांची एक भयंकर मोठी फौज घेऊन बाळाजी विश्वनाथ दिल्लीच्या दिशेने निघाले. या ऐतिहासिक आणि थरारक मोहिमेत खंडेराव दाभाडे, संताजी भोसले यांच्यासारखे दिग्गज सेनापती होते. आणि त्यांच्याच सोबत होता अवघ्या अठरा वर्षांचा सळसळत्या रक्ताचा तरुण बाजीराव! ज्या दिल्लीने आजवर मराठ्यांना फक्त मृत्यू आणि वेदना दिल्या होत्या, त्याच दिल्लीच्या छाताडावर चालून जाण्याची ही पहिलीच वेळ होती. तरुण बाजीरावाच्या डोळ्यांत एक भयंकर आग होती. आपल्या वडिलांचे हे अचूक आणि डेंजरस राजकारण तो अत्यंत बारकाईने टिपत होता. शत्रूच्याच पैशावर आणि शत्रूच्याच मदतीने त्याच्याच राजधानीवर चालून जाण्याचा हा मराठ्यांचा नॅचरल स्वॅग पाहून संपूर्ण हिंदुस्थान हादरून गेला होता. हा प्रसंग आपल्याला शिकवतो की, राजकारणात अचूक टायमिंग अत्यंत महत्त्वाचे असते. शत्रू जेव्हा अडचणीत असतो, तेव्हा त्याचा फायदा घेऊन आपले सर्वोच्च ध्येय साध्य करण्याची कुशाग्र बुद्धिमत्ता खऱ्या लीडरकडे असलीच पाहिजे... Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices
खऱ्या योद्ध्याला केवळ तलवारीची भाषा येत नसते, तर तो राजकारणाच्या बुद्धीबळावरही शत्रूला मात देतो! इसवी सन सतराशे सतरा साल उजाडले. खंडेराव दाभाडे आणि मराठ्यांच्या गनिमी काव्याने दख्खनचा मुघल सुभेदार सय्यद हुसेन अली याला पार जेरीस आणले होते. त्याला कळून चुकले होते की या सह्याद्रीच्या वाघांना युद्धाच्या मैदानात हरवणे आता अशक्य आहे. त्याच वेळी उत्तरेत, दिल्लीच्या तख्तावर एक भयंकर आणि जीवघेणे राजकारण शिजत होते. मुघल बादशहा फर्रुखसियर हा सय्यद बंधूंना मारण्याचे कट रचत होता. स्वतःचा जीव वाचवण्यासाठी आणि बादशहाला धडा शिकवण्यासाठी हुसेन अलीने अखेर मराठ्यांकडे मदतीची याचना केली! हीच ती ऐतिहासिक वेळ होती जेव्हा पेशवे बाळाजी विश्वनाथ यांनी आपला सर्वांत मोठा आणि सुपर-कूल मुत्सद्दी डाव टाकला. त्यांनी हुसेन अलीसमोर स्वराज्याच्या मान्यतेच्या, दख्खनच्या सहा सुभ्यांच्या चौथाई आणि सरदेशमुखीच्या अटी अत्यंत आक्रमकपणे ठेवल्या. आणि सर्वात महत्त्वाची अट होती, ती म्हणजे गेल्या तीस वर्षांपासून मुघलांच्या कैदेत असलेल्या शाहू महाराजांच्या मातोश्री येसूबाई आणि त्यांच्या परिवाराची तात्काळ सुटका! मरता क्या न करता? हुसेन अलीने या सर्व अटी मान्य केल्या आणि मराठ्यांच्या फौजेला आपल्यासोबत दिल्लीला येण्याची विनंती केली. ऐकणाऱ्यांनो, हा तो ऐतिहासिक क्षण होता! नोव्हेंबर सतराशे अठरा मध्ये, पंधरा हजार मराठ्यांची एक भयंकर मोठी फौज घेऊन बाळाजी विश्वनाथ दिल्लीच्या दिशेने निघाले. या ऐतिहासिक आणि थरारक मोहिमेत खंडेराव दाभाडे, संताजी भोसले यांच्यासारखे दिग्गज सेनापती होते. आणि त्यांच्याच सोबत होता अवघ्या अठरा वर्षांचा सळसळत्या रक्ताचा तरुण बाजीराव! ज्या दिल्लीने आजवर मराठ्यांना फक्त मृत्यू आणि वेदना दिल्या होत्या, त्याच दिल्लीच्या छाताडावर चालून जाण्याची ही पहिलीच वेळ होती. तरुण बाजीरावाच्या डोळ्यांत एक भयंकर आग होती. आपल्या वडिलांचे हे अचूक आणि डेंजरस राजकारण तो अत्यंत बारकाईने टिपत होता. शत्रूच्याच पैशावर आणि शत्रूच्याच मदतीने त्याच्याच राजधानीवर चालून जाण्याचा हा मराठ्यांचा नॅचरल स्वॅग पाहून संपूर्ण हिंदुस्थान हादरून गेला होता. हा प्रसंग आपल्याला शिकवतो की, राजकारणात अचूक टायमिंग अत्यंत महत्त्वाचे असते. शत्रू जेव्हा अडचणीत असतो, तेव्हा त्याचा फायदा घेऊन आपले सर्वोच्च ध्येय साध्य करण्याची कुशाग्र बुद्धिमत्ता खऱ्या लीडरकडे असलीच पाहिजे...

Learn more about your ad choices. Visit megaphone.fm/adchoices